De aandoeningen waarvoor patiënten kunnen revalideren zijn globaal onder te verdelen in twee hoofdcategorieën:

Niet-neurologisch
Niet-neurologische aandoeningen zoals amputatie, gewrichtsproblemen, reuma, handletsel, hartrevalidatie, longrevalidatie, rugklachten, posttraumatische dystrofie (CRPS), brandwonden, chronische pijn, meervoudig letsel (politrauma), beenletsel etc.

Neurologisch
Neurologische aandoeningen door aangeboren afwijkingen en niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Voorbeelden zijn diagnosen zoals een beroerte (CVA), spierziekten (NMA, ALS, HMSN, (P)SMA etc.), multiple sclerose (MS), dwarslaesie, Parkinson, hersenkneuzing (contusio cerebri), open rug (spina bifida), plexusletsels etc.

Naast revalidatieprogramma's die zich richten op specifieke aandoeningen, zijn er ook revalidatieprogramma's die zich richten op:

• maatschappelijke participatie, zoals bijvoorbeeld arbeidsrevalidatie;
• bepaalde gevolgen van beperkingen, ongeacht de oorzaak, zoals bijvoorbeeld eet- en drinkteams voor kinderen en 
• doelgroepen die een specifieke behandeling vragen, zoals bijvoorbeeld peuters en kleuters.

Uitgelicht
Enkele bijzondere revalidatieprogramma's zijn hieronder nader uitgelicht.

• Revalidatie na een beroerte
• Dwarslaesierevalidatie
• Pijnrevalidatie

Dit is slechts een fractie van het totale aanbod aan revalidatiebehandelingen.

Waar kunt u terecht?
Voor de meeste behandelingen kan de patiënt terecht bij een revalidatiecentrum of bij een revalidatieafdeling in een ziekenhuis. Sommige revalidatiecentra en ziekenhuizen zijn gespecialiseerd in bepaalde complexe aandoeningen of programma's. Soms wordt de patiënt doorverwezen voor revalidatie in een verpleeghuis en soms kan de patiënt het beste terecht bij een specialist.

Voor meer informatie over de mogelijkheden kunt u in alle gevallen het beste terecht bij een revalidatiearts in een revalidatiecentrum of een revalidatieafdeling in een ziekenhuis in uw buurt.