De taxi neemt de eerste bocht en ik zak onderuit. Het ziet er blijkbaar grappig uit en zelf moet ik ook lachen. Toch voel ik iets wat ik tijdens deze reis nog niet eerder heb gevoeld: ik voel me onveilig. Wat heeft deze trip nog meer voor mij in petto?
Een dag eerder zijn we vertrokken vanuit ons tijdelijke thuis in Guanhães voor een tweedaags uitstapje naar een Diamantina. Onderweg komen we bij een brug met een maximumgewicht en onze bus met passagiers is te zwaar. Iedereen moet de bus uit en loopt naar de overkant. Iedereen, behalve ik. Ik blijf zitten en rijd samen met de buschauffeur over de brug. Terwijl de rest toekijkt, zitten wij met z’n tweeën in die vrijwel lege bus. Het is een vreemd idee, maar we komen veilig aan de overkant.
Dan komen we aan bij een waterval. Ik probeer voor het eerst een Hippocampe, een rolstoel voor ruw terrein, die World Servants voor mij heeft meegenomen. Ik verwacht vooral veel gehobbel, maar het werkt perfect. De oneffen ondergrond voel ik veel minder. Rotsen die normaal niet toegankelijk zijn voor mij, zijn opeens een makkie. Ik kan rustig van de omgeving genieten en voel me er echt onderdeel van.
We overnachten in Biribiri. De slaapkamer is krap, maar inmiddels zijn we eraan gewend om samen te bekijken hoe we het allemaal toch passend maken. We verkennen het dorp en genieten in de avond van een uitgebreid diner. Daarna zetten we een tafel op bakstenen, zodat ik met mijn rolstoel goed kan aanschuiven, en spelen we spelletjes. De volgende ochtend reizen we door naar Diamantina.
En daar beland ik dus met de anderen in het taxibusje. Na die eerste bocht helpen de mensen om mij heen me weer rechtop en zorgen we er samen voor dat ik balans kan houden. De rit krijgt nog een extra wending wanneer de taxi op een steile helling stilvalt. De benzine is op. Ergens kan ik er ook wel om lachen. Dit uitstapje houdt zich in elk geval niet aan het programma.
Dit is zo’n moment waarop ik keihard voel hoe klote die dwarslaesie is.
Diamantina zelf is prachtig. Alleen kan ik daar vanuit mijn rolstoel niet van genieten. De ongelijke straatstenen zijn zo hobbelig dat ik er niet overheen kom en veel plekken zijn ontoegankelijk. Dit gaat niet lukken. Juist omdat het zo’n mooi stadje is, komt dat hard aan. De anderen kunnen verder; voor mij houdt de route op. Dit is zo’n moment waarop ik keihard voel hoe klote die dwarslaesie is.
Uiteindelijk zit ik ongeveer drie uur in een ijssalon. De groep wisselt elkaar af, zodat er steeds mensen bij mij blijven terwijl de anderen gaan winkelen. Ze nemen souvenirs voor me mee en maken er het beste van. Dat waardeer ik enorm, maar het verandert niet hoe de middag voelt. Het is een klote-ervaring en op dat moment kan ik maar aan één ding denken: thuis, Hoogersmilde. The place to be. Wat woon ik in een kats mooi darp.
Voor de terugweg hoef ik gelukkig niet opnieuw in het taxibusje. Ik kan meerijden in een personenauto. Na de heenrit voelt dat meteen een stuk veiliger. Onderweg denk ik terug aan de afgelopen dagen vol tegenstellingen: de vrijheid in de Hippocampe en het vastlopen in Diamantina. Ik heb me voor het eerst onveilig gevoeld en tegelijkertijd veel gelachen. En dat allemaal tijdens één uitstapje.
Wanneer we weer in Guanhães aankomen, gebeurt er nóg iets onverwachts: het voelt als thuiskomen. De plek die drie weken geleden nog onbekend was, voelt nu al vertrouwd. Na twee dagen weg waarop niet alles lukte, voelde hier terugkomen als een opluchting. Hoogersmilde blijft natuurlijk de place to be. Maar inmiddels voel ik me ook thuis in Guanhães.
Deze zomer reisde Tijs Zilverberg (21) met World Servants naar Brazilië. Tijs heeft sinds 2022 een complete C5-dwarslaesie en het was zijn eerste reis in een rolstoel. Voor Revalidatie Magazine hield hij zijn ervaringen bij.
World Servants Onbeperkt
World Servants organiseert al bijna 40 jaar werkvakanties voor jongeren. Samen met gemeenschappen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika bouwen jaarlijks zo’n 700 jongeren aan scholen, ziekenhuizen en sociale voorzieningen. Omdat mensen met een handicap vaak buiten de maatschappij staan in de landen waar World Servants komt, werkt de organisatie graag met zo inclusief mogelijke groepen. Jongeren met een fysieke, auditieve en/of motorische handicap zijn daarom van harte welkom. Gebaseerd op de behoeften en mogelijkheden van deze jongeren wordt een werkvakantie aangepast. Zo kan zo’n reis een prachtig vervolg op de revalidatie vormen. Meer informatie.
Auteur
