Ik druk op de knop van mijn rugleuning. Er gebeurt niets. Ook de tweede keer niet. Hij lijkt kapot. Van alle dingen die onderweg stuk kunnen gaan, is dit er een waar ik echt van schrik. Mijn elektrische rolstoel is mijn bewegingsvrijheid. Zonder mijn Permobil kan ik weinig en we zijn duizenden kilometers van huis en van mijn ‘vaste monteur’. Voor het eerst tijdens de reis vraag ik me serieus af: hoe moet dit verder?
De reisleider begint te bellen en in een mum van tijd heeft hij iemand van De Hoogstraat aan de lijn. Samen met twee technisch ingestelde medereizigers wordt er fanatiek en langdurig gevideobeld. Ik hoor de held van de Hoogstraat dingen over mijn stoel zeggen die vertrouwen geven. Hij heeft er verstand van. ‘Probeer dit eens’. ‘Haal die plaat eens los’. Ik heb m’n stoel nog nooit zo ver gedemonteerd gezien.
Nu we hier zijn ontdek ik pas hoe hecht de band wordt op zo’n reis.
Het is niet de eerste keer in Brazilië dat ik op de groep moet vertrouwen bij iets waarvoor ik thuis een hulpmiddel gebruik. Normaal maak ik bijvoorbeeld nooit een transfer zonder tillift. Hier doen we dat standaard zonder. De eerste keer vind ik dat spannend. Wie staat waar, wie ondersteunt mij en wie telt af? Een paar dagen later is het al routine. Iedereen weet wat nodig is. Ik ervaar heel concreet de kracht van teamwork.
Dat geldt ook voor het opstaan en naar bed gaan. Toen ik in Nederland hoorde dat we met meerderen op een kamer zouden liggen, vroeg ik om een privacyscherm rond m’n bed. Dat stond er netjes toen we arriveerden, maar ik heb het niet gebruikt. Nu we hier zijn ontdek ik pas hoe hecht de band wordt op zo’n reis. In en uit het bed gaan is een team effort geworden. We stemmen af, maken grappen en lossen samen op wat niet direct werkt. Ik heb geen scherm nodig om veiligheid te creëren; onze hele slaapkamer is een veilige plek.
Bij al deze momenten valt me iets op. Niemand bepaalt zomaar voor mij wat er moet gebeuren. De groep vraagt wat ik nodig heb, ik leg uit wat voor mij werkt en daarna zetten we samen de stappen. Soms veranderen we het plan. De handelingen waar ik vooraf het tegenop zag, worden juist momenten waarop ik merk hoe goed we als groep samenwerken.
Intussen loopt het videogesprek over mijn Permobil door. De deskundige van De Hoogstraat blijft meedenken en wij blijven proberen. Na anderhalf uur en veel improviseren lukt het om de rugleuning weer werkend te krijgen. De opluchting is enorm. Mijn stoel is weer bruikbaar. Ik blijf mobiel. De reis kan door. Teamwork makes the dream work.
Vamos!
Deze zomer reisde Tijs Zilverberg (21) met World Servants naar Brazilië. Tijs heeft sinds 2022 een complete C5-dwarslaesie en het was zijn eerste reis in een rolstoel. Voor Revalidatie Magazine hield hij zijn ervaringen bij.
World Servants Onbeperkt
World Servants organiseert al bijna 40 jaar werkvakanties voor jongeren. Samen met gemeenschappen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika bouwen jaarlijks zo’n 700 jongeren aan scholen, ziekenhuizen en sociale voorzieningen. Omdat mensen met een handicap vaak buiten de maatschappij staan in de landen waar World Servants komt, werkt de organisatie graag met zo inclusief mogelijke groepen. Jongeren met een fysieke, auditieve en/of motorische handicap zijn daarom van harte welkom. Gebaseerd op de behoeften en mogelijkheden van deze jongeren wordt een werkvakantie aangepast. Zo kan zo’n reis een prachtig vervolg op de revalidatie vormen. Meer informatie.
Auteur
