Deze zomer reisde Tijs Zilverberg (21) met World Servants naar Brazilië. Tijs heeft sinds 2022 een complete C5-dwarslaesie en het was zijn eerste reis in een rolstoel. Voor Revalidatie Magazine hield hij zijn ervaringen bij. Hoe is het hem vergaan?
Ik sta in de slaapkamer waar ik van vannacht zal slapen. Drie stapelbedden, de onderste achterin is van mij. Een laag matras, krappe ruimte erboven en een tillift is nergens te bekennen. Tot nu toe heb ik nog nooit zonder tilmat een transfer gemaakt. Oké… hoe gaan we dit doen?
Hoe is de groep? Gaan ze normaal met me om?
En wat gebeurt er als ik hulp nodig heb?
Een paar uur eerder kwam ik samen met mijn zus Aniek aan bij het voorbereidingsweekend van World Servants. Nu begint het echt. Behalve Aniek ken ik nog niemand van de groep met wie ik straks naar Brazilië ga. Ik heb er zin in, maar ik ben ook een beetje sceptisch. Hoe is de groep? Gaan ze normaal met me om? En wat gebeurt er als ik hulp nodig heb?
Aniek en ik hebben vooraf afgesproken dat we niet steeds bij elkaar blijven plakken. We gaan wel samen op reis, maar we willen vooral onderdeel zijn van de héle groep. Dat betekent voor mij ook: haar durven loslaten en erop vertrouwen dat ik niet voor alles op haar hoef terug te vallen. Makkelijker gezegd dan gedaan wanneer je net 40 nieuwe gezichten hebt ontmoet.
We beginnen het weekend met zo’n 600 deelnemers in één grote zaal. Er is veel informatie, we eten samen en doen spellen met onze reisgenoten. Tijdens een teambuildingsopdracht moeten we samen een levensgrote Braziliaanse vlag maken van ballonnen en die vlag vervolgens hijsen. Iedereen heeft een eigen rol, ik vervoer lading van de bouwplaats naar de plek waar de vlag komt. Iedereen loopt heen en weer, overlegt en pakt aan. Mijn rolstoel wordt nu al gezien als handig in plaats van vreemd. De boodschap van de opdracht is duidelijk: samen kom je het verst. En langzaam verandert ‘die nieuwe groep’ steeds meer in ‘onze groep’.
Mijn rolstoel is aanwezig, maar bepaalt niet hoe er naar mij gekeken wordt.
Wat me vooral opvalt, is hoe vanzelfsprekend de anderen mij erbij betrekken. Jongens uit de groep vragen uit zichzelf of ze kunnen helpen. Thuis helpen vrienden natuurlijk ook, maar daar zijn ze het gewend. Hier kennen ze me nog niet en ik maakte me er toch een beetje zorgen om. Doordat ze het zelf vragen, hoef ik niet steeds zelf de eerste stap te zetten. Dat is een opluchting. Ook heel fijn: ze doen niet overdreven voorzichtig en behandelen me niet anders. Mijn rolstoel is aanwezig, maar bepaalt niet hoe er naar mij gekeken wordt.
Ook de zorg die ik nodig heb op reis, blijkt minder ingewikkeld dan ik dacht. We nemen mijn zorgspullen door, proberen uit wat nodig is en stemmen af met de medisch leider, een ervaren verpleegkundige. Geen uitgebreid overleg of ingewikkeld draaiboek: even goed kijken, duidelijke afspraken maken en klaar. Dat geeft vertrouwen voor de reis naar Brazilië.
En dan is het avond. Tijd voor dat stapelbed. Met een beetje afstemming lig ik erin voor ik het weet. Voor het eerst zonder tilmat. Wat in mijn hoofd een probleem had kunnen worden, is zomaar gefixt. Niet doordat het probleem wordt weggewuifd, maar doordat we het samen oplossen.
Voor mij was dit weekend de eerste echte proef van de reis. Niet omdat alles precies zo zal gaan als in Brazilië, maar omdat ik heb ervaren dat ik niet alles vooraf hoef op te lossen. Soms zie je een probleem – in mijn geval het stapelbed – en denk je: hoe dan? Vervolgens praat je, probeer je en ontdek je dat er mensen naast je staan die zonder aarzelen meehelpen. Misschien is dat wel de belangrijkste voorbereiding: erop vertrouwen dat je samen altijd een oplossing vindt.
Teamwork makes the dream work!
World Servants Onbeperkt
World Servants organiseert al bijna 40 jaar werkvakanties voor jongeren. Samen met gemeenschappen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika bouwen jaarlijks zo’n 700 jongeren aan scholen, ziekenhuizen en sociale voorzieningen. Omdat mensen met een handicap vaak buiten de maatschappij staan in de landen waar World Servants komt, werkt de organisatie graag met zo inclusief mogelijke groepen. Jongeren met een fysieke, auditieve en/of motorische handicap zijn daarom van harte welkom. Gebaseerd op de behoeften en mogelijkheden van deze jongeren wordt een werkvakantie aangepast. Zo kan zo’n reis een prachtig vervolg op de revalidatie vormen. Meer informatie.
Auteur
