3 november 2026

‘Probeer maar eens op te staan uit uw stoel’, zeg ik. ‘Ik zorg dat u uw balans houdt.’ Mevrouw Rotian heeft net ontbeten en gaat een frisse neus halen samen met een paar therapeuten en andere revalidanten. Om haar jas aan te trekken moet ze even gaan staan, een mooie gelegenheid om het opstaan te oefenen.

Mevrouw Rotian is sinds gisteren in ons revalidatiecentrum. Ze maakte vorige week een herseninfarct door en lag zes dagen in het ziekenhuis. Nu is ze klaar om haar revalidatie te starten.

Ze is enthousiast over de acties die ik voorstel. Ze doet zoveel mogelijk zelf. Voordat we samen gingen oefenen met opstaan uit haar stoel, had ze zich met hulp van de verpleging en ergotherapeut al gewassen en aangekleed, haar eigen ontbijt van het buffet gepakt (terwijl ze haar linkerarm en hand nog niet kan gebruiken), een kop thee ingeschonken en alles geordend op haar rolstoelblad. Daarbij zag ik dat ze ook op haar aangedane linkerarm let en dat deze op het blad blijft liggen. Dat betekent dat ze aandacht voor haar linkerzijde heeft, en dat is positief.

Mijn vrouw wil zo snel mogelijk weer lopen. Helpt het als ik met haar oefen?

In de middag tijdens de fysiotherapie gaat ze weer verder met haar oefeningen. De partner van mevrouw Rotian is er ook bij, dat is fijn. ‘Ik kom graag mee met de therapieën’, geeft hij aan. Hij is ontzettend gemotiveerd om zijn vrouw te ondersteunen. ‘Mijn vrouw wil zo snel mogelijk weer lopen. Helpt het als ik met haar oefen? En wat kan ik dan doen met haar?’ Hij weet zeker dat hij kan helpen in haar training zodat ze snel naar huis kan. ‘Misschien volgend weekend voor een paar uur?’

De heer Rotian kijkt mee, terwijl ik zijn vrouw uitdaag een transfer vanuit haar rolstoel naar de behandelbank te maken. Daarna ook bij het opstaan vanuit zit en bij het vinden van haar balans in stand. Dan komen ook hun dochter en kleinzoons van drie en vijf jaar erbij. De jongens zien allerlei ballen liggen en worden gelijk enthousiast. Ik geef hen een voetbal die ze met hun oma over gaan schoppen, terwijl zij op de behandelbank zit. Ik leg uit dat dit goede training is voor balans in zit en voor de kracht in beide benen. Het is nu nog wel belangrijk dat er iemand naast haar zit tijdens het overschoppen.

In de rustpauze vertel ik de hele familie over het belang van activeren.

Daarna geef ik de jongens en hun oma een strandbal die ze over kunnen rollen. Mevrouw Rotian buigt iets naar voren en tikt met haar samengevouwen handen de bal terug. Het is één en al actie. In de rustpauze vertel ik de hele familie over het belang van activeren. Ik geef de tip om een strandbal aan te schaffen waarmee ze tijdens bezoekmomenten kunnen oefenen.

De heer Rotian wil veel bij zijn vrouw zijn in deze zware periode. Hij wil weten wat ze allemaal doet tijdens de revalidatie in De Hoogstraat. Die betrokkenheid, en die van dochter en kleinzoons, betekent ook dat we hen veel kunnen gaan inzetten in het revalidatieproces. Met elkaar gaan we overleggen wat ieder familielid aan kan binnen het revalidatietraject van mevrouw Rotian.

Ik ben blij met hun interesse. Door naasten actief te betrekken wordt meer geoefend, wat kan bijdragen aan sneller herstel. Daarnaast is het mooi om te zien hoe hecht deze familie is. Revalideren doet mevrouw Rotian niet alleen; ze doen het samen.

Auteur

Eugénie Brinkhof

Eugénie Brinkhof is fysiotherapeut en knowledge broker bij De Hoogstraat Revalidatie in Utrecht, en docent neurorevalidatie bij het NPi (Nederlands…

Gerelateerde blogs