Vijf vragen aan Peter van Grinsven
Volgens ergotherapeut Peter van Grinsven draait kinderrevalidatie om een sterke samenwerking tussen kind, ouders én behandelteam. In de serie ‘Vijf vragen aan’ deelt hij zijn ervaringen in deze tak van Medisch Specialistische Revalidatie (MSR).
Hoe ben jij in de Medisch Specialistische Revalidatie (MSR) terechtgekomen?
‘Mijn allereerste stage was in de kinderrevalidatie. Na een paar weken wist ik: dit wil ik, hier word ik gelukkig van. De puurheid van kinderen en hoe speels ze in het leven staan, ondanks hun beperkingen, vind ik zo mooi. Inmiddels werk ik bij Libra Revalidatie & Audiologie in Tilburg. We zitten in een groot centrum waar alles samenkomt om kinderen en jongeren te helpen in het dagelijks leven: speciaal onderwijs, een dagopvang voor jongere kinderen met een verstandelijke beperking, ondersteuning op zorggebied en ons revalidatieteam. We werken nauw samen met leerkrachten en begeleiders, en kunnen makkelijk aansluiten in de klas, bij gym of de lunch als dat nodig is.’
Wat vind je het mooiste aan je werk?
‘Elke stap die een kind maakt is een feestje. Jonge kinderen hebben, anders dan volwassenen, nog geen rouw om het verlies van hun zelfstandigheid. Veel vaardigheden, zoals eten of aankleden, leren ze hier voor het eerst. Als dat lukt, geeft dat een euforisch gevoel. Sommige kinderen hebben ernstig meervoudige beperkingen – dat grijpt me soms aan. Maar het mooie van ons werk is: wij kunnen ze op weg helpen en vaardigheden leren om zo zelfstandig mogelijk te leven.’
Welke ervaring tijdens je werk maakte indruk op je?
‘Een tijdje terug kregen we een hulpvraag van een moeder. Haar kindje van twee heeft een bindweefselaandoening, die zij zelf ook heeft. Daardoor kon ze hem niet meer uit bed tillen en wassen. Het mooie aan deze casus was de sterke samenwerking met de moeder en hun fysiotherapeut, die ik bij hen thuis ontmoette. De fysio kende het kind zo goed dat ze hem mooi kon stimuleren in zijn ontwikkeling. Samen onderzochten we wat nodig was en kwamen er aanpassingen voor bed en bad. Daarna durfde ik het vol vertrouwen aan de fysiotherapeut over te laten. Inmiddels komt het kindje bij ons op de peuterrevalidatie en maakt het mooie stappen!’
Dat is de kracht van MSR: geen losse praktijken, maar alles geïntegreerd in één team.
Wat maakt de MSR-zorg voor jou zo bijzonder?
‘Dat we als team van specialisten zo sterk samenwerken om een kind de beste hulp te geven. We hebben elkaar echt nodig. Laatst keek ik samen met de logopedist en fysiotherapeut naar hoe een kind zo optimaal mogelijk in een stoel kan zitten. Ik stelde de stoel goed in, de logopedist keek hoe het kindje veilig kon eten en de fysiotherapeut maakte een plan om zijn romp- en hoofdstabiliteit te trainen. Dat is de kracht van MSR: geen losse praktijken, maar alles geïntegreerd in één team.’
Wat heeft de MSR nodig om in de toekomst sterk en relevant te blijven?
‘Het blijft belangrijk om de hulpvraag van kinderen en ouders centraal te stellen. En ze altijd mee te nemen in keuzes en overwegingen in de behandeling. Door drukte kunnen hulpvragen niet altijd meteen in zijn volledigheid worden opgepakt. Juist dan is het cruciaal om samen te bepalen wat prioriteit heeft. Vaak kunnen we al met één onderdeel van de hulpvraag aan de slag, zodat niemand hoeft te wachten. Als je dit goed met elkaar bespreekt, ontstaat er een sterk en gedragen plan.’
In de serie ‘Vijf vragen aan’ spreekt Revalidatie Magazine professionals in de Medisch Specialistische Revalidatie (MSR). We gaan in gesprek over hun weg naar de sector, de dagelijkse praktijk van hun werk en wat de MSR uniek maakt ten opzichte van andere medische zorg.
Auteur
Marike Wouters
Gerelateerde artikelen Revalidatie Magazine
Vijf vragen aan Tessa Hogt
Zilveren Kruis: ‘Er is meer wat ons bindt dan wat ons scheidt’
Ad Melkert: ‘Het is indrukwekkend hoe mensen weer levensperspectief krijgen’
Gerelateerde artikelen Nederlands Tijdschrift voor Revalidatiegeneeskunde
Welbevinden en ondersteuningsbehoeften vragen (meer) aandacht; een vergelijking van ouders van kinderen met en zonder beperking!
NAH bij ons thuis: Zó ben ik, en Zó is het voor mij
