Arbeidsintegratie voor patiënten met post-COVID

12 februari 2026

Focus op kwaliteit van leven, pijn, fysiek functioneren en terugkeer naar werk

Wetenschappelijke publicatie

Post-COVID zorgt ervoor dat veel mensen langdurig ziek zijn en moeite hebben met terugkeer naar werk. Omdat terugkeer naar werk juist ook een belangrijk onderdeel is van herstel, evalueren we in dit onderzoek of deelname aan een arbeidsintegratietraject kan bijdragen aan herstel en terugkeer naar werk.

Auteurs
S.C.M. (SOPHIE) OBERINK
Student onderzoeker, Heliomare, Wijk aan Zee en masterstudent geneeskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam

DR. J. ( JANNEKE) NACHTEGAAL
Senior onderzoeker, Heliomare, Wijk aan Zee

DRS. M. (MEREL) OUDSHOORN
Psycholoog, Reade, Amsterdam

PROF. DR. C.A.M. (COEN) VAN BENNEKOM
Revalidatiearts, Heliomare, Wijk aan Zee, bijzonder hoogleraar Revalidatie en Arbeid, Public & Occupational health, Amsterdam UMC, Amsterdam

Correspondentie

In maart 2023 hadden ongeveer 90.000 Nederlanders ernstige post-COVID klachten,¹waardoor vier op de vijf mensen met post-COVID deels of volledig waren ziekgemeld.² Dit draagt bij aan de bestaande arbeidsmarktkrapte.^2,3 De World Health Organization (WHO) definieert post-COVID als klachten die ≥3 maanden na SARS-CoV-2 infectie ontstaan, ≥2 maanden aanhouden en niet anders verklaard kunnen worden.⁴ Symptomen omvatten vermoeidheid, kortademigheid, pijn, cognitieve en psychische klachten.^5,6
Omdat post-COVID vaak voorkomt bij mensen in de werkzame leeftijd,^1,6 staat hun arbeidsparticipatie onder druk. Terugkeer naar werk is een essentieel onderdeel van herstel en vraagt soms om begeleiding.⁷
Bij de start van dit onderzoek ontbraken evidence-based richtlijnen voor de behandeling van post-COVID. Enkele onderzoeken laten veelbelovende resultaten zien van (gepersonaliseerde) multidisciplinaire behandelingen,^8,9 maar de rol van arbeidsintegratie is nauwelijks onderzocht. Daarom evalueert dit onderzoek veranderingen in kwaliteit van leven, pijn, fysiek functioneren en terugkeer naar werk na een arbeidsintegratietraject (AIT).

‘Symptomen:
vermoeidheid, kortademigheid,
pijn, cognitieve en
psychische klachten’

Methode

Onderzoeksopzet

Prospectief observationeel onderzoek onder post-COVID-patiënten die tussen oktober 2020 en november 2023 deelnamen aan een AIT bij Heliomare.

Deelnemers

Deelnemers waren 18 tot 67 jaar oud, werkend voor ontstaan van klachten en aangemeld vanwege werkbeperkingen. Inclusiecriteria: deelname en afronding AIT wegens post-COVID, betaald werk en beheersing Nederlandse taal. Exclusiecriteria: onvoldoende functionele capaciteit, ontbreken van stepped care, psychische problemen die specifieke behandeling vereisten en ontbrekende screening. Alle deelnemers gaven schriftelijke toestemming.

Interventies

Heliomare biedt begeleiding aan personen met dreigend of bestaand ziekteverzuim. In dit onderzoek werden twee trajecten onderzocht: Gezond Omgaan Met Stress (GOMS) en Multidisciplinaire Arbeidstraining (MDA). Toewijzing was afhankelijk van de meest dominant aanwezige klachten: psychologisch of stressgerelateerd (GOMS) of somatisch (MDA).

Beide trajecten duren 15 weken met een programma van twee halve dagen per week, bestaande uit fysiotherapie, psycho-educatie, coaching door psycholoog en werkcoach, ontspanningsoefeningen en huiswerkopdrachten. GOMS richt zich vooral op psychologische en stressgerelateerde problematiek met wekelijks psycholoog- en werkcoachcontact. MDA richt zich meer op somatische klachten en functionele belastbaarheid en hier vinden deze gesprekken om de week plaats.

Uitkomsten

De kernset vragenlijsten arbeidsintegratie van Reneman et al.¹⁰ werd gebruikt. Deze set wordt ook gebruikt binnen het ‘Vroege Interventie’-netwerk. Focus lag op kwaliteit van leven, pijn, fysiek functioneren en terugkeer naar werk. Metingen vonden plaats bij screening (T0), afronding AIT (T1), zes maanden follow-up (T2) en twaalf maanden follow-up (T3). Meetinstrumenten staan in onderaan dit artikel gepubliceerde appendix tabel A.

Statistische analyse

Analyses zijn uitgevoerd met IBM SPSS v.24. Vooraf werd getoetst op verschillen in demografie en primaire uitkomsten tussen GOMS- en MDA-deelnemers (zie de onderaan dit artikel gepubliceerde appendix tabel B). Ondanks klachtengestuurde toewijzing verschilden groepen niet significant, mogelijk door overlap in multidimensionale klachten. Daarom zijn deze groepen samengevoegd. Normaal verdeelde variabelen zijn weergegeven als gemiddelde (Standaard Deviatie,SD), niet-normaal verdeelde variabelen als mediaan (Inter quartile range, IQR) en categorische variabelen als aantallen met percentages. Bij continue variabelen met herhaalde metingen zijn lineaire mixed models toegepast met tijd als fixed effect en deelnemers als random intercepts. Ordinale en dichotome variabelen zijn geanalyseerd met Wilcoxon signed rank of McNemar test. Niet-normaal verdeelde data werden log getransformeerd. Deze resultaten zijn na terug-transformatie weergegeven als geschatte gemiddelden (gemiddelde (SD)) met F(df)-waarden. Het significantieniveau was p<0,05. Toegepaste toetsen per variabele staan in onderaan dit artikel gepubliceerde appendix tabel A.

‘De trajecten bestaan uit fysiotherapie,
psycho-educatie, coaching door
psycholoog en werkcoach,
ontspanningsoefeningen
en huiswerkopdrachten

Resultaten

Onderzoekspopulatie en karakteristieken

Van de 146 deelnemers vulden 91 deelnemers ten minste twee meetmomenten in en werden meegenomen in de analyse. Soms ontbraken enkele antwoorden binnen een vragenlijst. Zie figuur 1 voor een stroomschema van de deelnemerspopulatie. Zie tabel 1 en de onderaan dit artikel gepubliceerde appendix tabel B voor de volledige populatiebeschrijving. De analysepopulatie bestond voor 65% uit vrouwen en de mediane leeftijd was 50,5 (41,0 – 56,0) jaar. 61% was opgeleid op bachelor of masterniveau. Deelnemers werkten vooral in zorg (32%) of onderwijs (20%). Bij screening was 40% volledig ziekgemeld. Tijdens de acute ziektefase was 14% opgenomen geweest in het ziekenhuis en 3% ook op de IC. De deelnemers die niet zijn meegenomen in de analyse waren jonger (p=0,001) en hadden minder kinderen (p=0,014); verder waren er geen significante verschillen. Van de 91 geanalyseerde deelnemers volgden 80 het MDA-traject en 11 het GOMS-traject. Gemiddeld volgden de deelnemers 30 sessies verspreid over 16 weken.

Kwaliteit van leven, pijn en fysiek functioneren

De kwaliteit van leven nam significant toe over de tijd, van 0,79 (0,06) bij screening tot 0,91 (0,07) bij twaalf maanden follow-up (F(3, 107,4)=8.4, p<0.001) (tabel 2). De invloed van pijn nam significant af over de tijd, van gemiddeld 37,0 (7,4) bij screening tot 19,7 (7,4) bij twaalf maanden follow-up (F(3, 144,7)=18,0, p<0,001) (tabel 2). Paarvergelijking toonde dat de grootste verandering in kwaliteit van leven en invloed van pijn optrad tussen screening en afronding AIT en daarna stabiliseerde. Voor zowel gemiddelde als maximale pijn werd geen significant effect van tijd gevonden. Fysiek functioneren veranderde significant over de tijd, waarbij het gemiddelde toenam van 56,4 (12,4) bij screening tot 67,2 (14,7) bij afronding van AIT (F(1, 18,3)=81,0, p<0,001) (tabel 2). Er is geen analyse uitgevoerd over het fysiek functioneren bij twaalf maanden follow-up vanwege lage respons (n=3).

Verzuim

Figuur 2 toont het ziekteverzuim op de verschillende meetmomenten. Bij screening was 40% van de deelnemers volledig ziekgemeld. Dit daalde significant tot 26% na afronding van het AIT (p=0,033), 7% bij zes maanden follow-up (p=0,001) en 0% bij twaalf maanden follow-up (p=0,004). Het percentage volledig werkenden steeg van 6% bij screening tot 56% bij zes maanden (p=0,001) en 79% bij twaalf maanden follow-up (p=0.004). Het percentage gewerkte uren ten opzichte van het dienstverband veranderde significant over de tijd, waarbij het gemiddelde toenam van 46,3 (14,4)% bij screening naar 85,3 (26,0)% bij twaalf maanden follow-up (F(3, 16,6)=89,2, p<0.001) (tabel 2). Paarvergelijking toonde dat deze stijging niet optrad bij afronding AIT maar pas intrad vanaf zes maanden follow-up en bleef bestaan bij twaalf maanden follow-up.

Werkvermogen

Het aantal deelnemers dat hinder ondervond van post-COVID-symptomen tijdens werk nam significant af van 61% bij screening naar 52% na afronding AIT (p=0,034) en 29% bij twaalf maanden follow-up (p=0,020) (figuur 3). Er was geen significant verschil zichtbaar in het aantal deelnemers dat hinder tijdens werk ervoer bij zes maanden follow-up. Bij deelnemers die klachten rapporteerden tijdens werk had tijd geen significant effect op het werkvermogen (tabel 2). Het algeheel werkvermogen veranderde significant over de tijd, waarbij het gemiddelde toenam van 3,2 (2,3) bij screening tot 7,2 (1,2) bij twaalf maanden follow-up (F(3, 134,9)=25,6, p<0,001) (tabel 2).

Globaal Ervaren Effect (GEE)

Van de 83 deelnemers die de GEE-vragenlijst invulden na afronding AIT (figuur 4) rapporteerde meer dan driekwart een ervaren verbetering in fysiek en algeheel functioneren en meer dan de helft een verbetering in werkvermogen ten opzichte van voor de training.

Discussie

Dit onderzoek beschrijft veranderingen in kwaliteit van leven, fysiek functioneren en terugkeer naar werk bij mensen met post-COVID die een arbeidsintegratietraject (AIT) volgden. De resultaten tonen een significante verbetering in kwaliteit van leven, fysiek functioneren en terugkeer naar werk tot minimaal zes maanden na afronding van het traject.

Zowel de kwaliteit van leven als fysiek functioneren verbeterde significant na afronding AIT waarna dit effect stabiliseerde in de follow-up, in lijn met eerder onderzoek.^8,9 De resultaten overschreden de minimum important difference (EQ-5D: 0,074 en RAND-36: 10).^11,12 Deelnemers rapporteerden gemiddeld milde pijn, die niet significant veranderde tussen screening en afronding van het AIT. Wel nam de invloed van pijn op het dagelijks functioneren significant af, wat duidt op mogelijk verbeterde omgang met pijn.

Wat betreft werkgerelateerde uitkomsten verbeterde zowel het werkvermogen als het aantal werkenden op alle vervolgmetingen ten opzichte van de screening. Het percentage gewerkte uren nam echter pas significant toe bij zes maanden en twaalf maanden follow-up, mogelijk omdat de behandeling zelf tijdelijk extra belasting veroorzaakte. Ook rapporteerden minder deelnemers post-COVID-symptomen tijdens het werk bij afronding AIT en na twaalf maanden follow-up. Omdat alleen de deelnemers die klachten ervoeren tijdens werk de vraag over werkvermogen tijdens werk dienden in te vullen is het responspercentage op deze vraag laag en deze resultaten dienen met voorzichtigheid te worden geïnterpreteerd.

Limitaties

Belangrijkste beperking is het lage responspercentage, vooral op twaalf maanden follow-up (12%). Dit beperkt de generaliseerbaarheid van met name de resultaten bij twaalf maanden follow-up. Er bestaat een kans op bias door het gebruik van zelfrapportage, bijvoorbeeld door deelnemers met cognitieve klachten die mogelijk minder vaak de vragenlijst invullen.¹³ Om deze vorm van bias te verkleinen is het aan te bevelen om bij toekomstig onderzoek ook objectieve uitkomstmaten zoals fysieke fitheidstesten mee te nemen. De gebruikte vragenlijsten zorgden bovendien voor inhoudelijke beperkingen doordat de symptoomvragen niet specifiek waren voor post-COVID-klachten en de mentale klachten beperkt aan bod kwamen, slechts één item van de EQ-5D had hierop betrekking. Een vergelijkbare beperking werd ook gezien in eerdere multidisciplinaire onderzoeken.^8,9

Tot slot ontbrak een controlegroep waardoor natuurlijk herstel niet kan worden uitgesloten. Anderzijds hadden deelnemers al langdurig klachten vóór het starten van het AIT, waardoor de invloed van natuurlijk herstel mogelijk beperkt is.

Conclusie

In dit observationele onderzoek werden bij deelnemers met post-COVID verbeteringen gezien in kwaliteit van leven, fysiek functioneren en terugkeer naar werk na deelname aan een arbeidsintegratietraject. Deze verbeteringen hielden tot minimaal zes maanden na afronding van het traject aan. Vanwege het ontbreken van langetermijnresultaten is voorzichtigheid geboden bij het trekken van conclusies over duurzaam herstel. Toekomstig gecontroleerd onderzoek is nodig om de langdurige effecten en mogelijke bijdrage van een arbeidsintegratietraject aan het herstel bij post-COVID te evalueren.

Dankwoord

De auteurs willen graag het team van arbeidsintegratie bedanken voor hun tijd en energie die zij in het onderzoek hebben geïnvesteerd.

Abstract

Introduction: Post-COVID symptoms lead to four out of five patients being on parttime or fulltime sick leave. This study assessed whether patients with post-COVID who completed a Vocational Rehabilitation (VR) program show improvement in quality of life (QoL), pain, physical functioning, and return to work.

Method: A prospective observational study was conducted. Participants attended a 15-week VR program, two half days per week, which included physical therapy, psychoeducation, consultations with psychologists or work coaches, relaxation exercises, and homework. Surveys were collected at screening, end of VR program, 6- and 12-months follow-up.

Results: Ninety-one participants completed the surveys at screening and at least one more time point (65% woman, median [inter quartile range] age 50.5 [41.0 – 56.0] years). Significant improvements were found between screening and 6-months follow-up in QoL (EQ-5D: 0.79 ® 0.89, p<0.001), influence of pain on daily life (PDI: 37.0 ® 25.8, p<0.001), physical functioning (RAND-36: 56.4 ® 67.2, p<0.001), and return to work (% full time working: 6% ® 56%, p<0.001). Average and maximal pain scores did not change over time. Follow-up data at 12 months were limited due to low response rates, so we could not reliably assess long-term effects.

Conclusion: Patients with post-COVID who completed a VR program showed improvement in QoL, influence of pain on daily life, physical functioning, and return to work for at least 6-months follow-up.

Keywords: Post COVID, Vocational rehabilitation, Quality of life, Physical functioning, Return to work

Referenties

Advies Maatschappelijk Impact Team. Maatschappelijke gevolgen van long COVID. 2023. [Geciteerd 08-09-2023] Beschikbaar online: https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2023/06/19/mit-advies-maatschappelijke-gevolgen-van-long-covid
Brus I, Spronk I, Tieleman P, Biere-Rafi S, Polinder S. De invloed van Long COVID op gezondheid, dagelijks leven, werk en zorg. www.c-support.nu, C-support, 2022 november. Beschikbaar online: https://www.c-support.nu/wp-content/uploads/2022/11/Rapport-Long-COVID-onderzoek-jaar-1-I-definitief.pdf
Centraal Bureau voor de Statistiek. Spanning op de arbeidsmarkt [online]. Centraal Bureau Voor De Statistiek. [Geciteerd 19-12-2023] Beschikbaar online: https://www.cbs.nl/nl-nl/visualisaties/dashboard-arbeidsmarkt/spanning-op-de-arbeidsmarkt
World Health Organization (WHO). A Clinical Case Definition of Post COVID-19 Condition by a Delphi Consensus [online]. 6 October 2021. [Geciteerd 08-09-2023] Beschikbaar online: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/345824/WHO-2019-nCoV-Post-COVID-19-condition-Clinical-case-definition-2021.1-eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y
Martimbianco ALC, Pacheco RL, Bagattini ÂM, Riera R. Frequency, signs and symptoms, and criteria adopted for long COVID‐19: A systematic review. IJCP. 2021 Jun 2;75(10). Beschikbaar online: https://doi.org/10.1111/ijcp.14357
Crook H, Raza S, Nowell J, Young MW, Edison P. Long covid mechanisms, risk factors, and management. BMJ. 2021;n1648. Beschikbaar online: https://doi.org/10.1136/bmj.n1648
Bek LM, Berentschot JC, Hellemons ME, et al. Return to work and health-related quality of life up to 1 year in patients hospitalized for COVID-19: the CO-FLOW study. BMC Med 2023:21(1):380. Beschikbaar online: https://doi.org/10.1186/s12916-023-03083-3
Ostrowska M, Rzepka-Cholasińska A, Pietrzykowski Ł, Michalski P, Kosobucka A, Jasiewicz M, et al. Effects of Multidisciplinary Rehabilitation Program in Patients with Long COVID-19: Post-COVID-19 Rehabilitation (PCR SIRIO 8) Study. J. Clin Med 2023;12(2):420. Beschikbaar online: https://doi.org/10.3390/jcm12020420
Nopp S, Moik F, Klok FA, Gattinger D, Petrovic M, Vonbank K, et al. Outpatient Pulmonary Rehabilitation in Patients with Long COVID Improves Exercise Capacity, Functional Status, Dyspnea, Fatigue, and Quality of Life. Respiration 2022;101(6):593-601. Beschikbaar online: https://doi.org/10.1159/000522118
Reneman MF, Beemster TT, Edelaar MJA, van Velzen JM, van Bennekom C, Escorpizo R. Towards an ICF- and IMMPACT-Based pain Vocational Rehabilitation core set in the Netherlands. J Occup Rehabil 2013;23(4):576-84. Beschikbaar online: https://doi.org/10.1007/s10926-013-9423-3
Van Berkel J, Lalieu RC, Joseph D, Hellemons M, Lansdorp CA. Hyperbaric oxygen therapy for long COVID: a prospective registry. Scientific Reports 2025;15(1). Beschikbaar online: https://doi.org/10.1038/s41598-025-11539-0
Walters SJ, Brazier JE. (2005). Comparison of the minimally important difference for two health state utility measures: EQ-5D and SF-6D. Quality Of Life Research 2005;14(6), 1523-32. Beschikbaar online: https://doi.org/10.1007/s11136-004-7713-0
Schneider S, Hernandez R, Junghaenel DU, Jin H, Lee P, Gao H, Maupin D, Orriens B, Meijer E, Stone AA. Can you tell people’s cognitive ability level from their response patterns in questionnaires? Behavior Research Methods 2024;56(7):6741-58. Beschikbaar online: https://doi.org/10.3758/s13428-024-02388-2

APPENDIX

Tabel A. Meetinstrumenten per categorie.

Variabele categorie	Naam instrument	T0	T1	T2	T3	Statistische toets toegepast
KWALITEIT VAN LEVEN EN FYSIEK FUNCTIONEREN
Kwaliteit van leven	EQ-5D	x	x	x	x	Lineaire mixed model
Ervaren pijn – Gemiddelde pijn – Ergste pijn	NPRS	x	x			Lineaire mixed model Lineaire mixed model
Invloed van pijn op het dagelijks functioneren	PDI	x	x	x	x	Lineaire mixed model
Fysiek functioneren	RAND-FF	x	x		x	Lineaire mixed model
TERUGKEER NAAR WERK
Gezondheidsgerelateerd productiviteitsverlies – Ziekteverzuim – % Werkzaam – Hinder klachten tijdens werk	iPCQ	x	x	x	x	Wilcoxon signed rank test Lineaire mixed model McNemar toets
Werkvermogen – Algemeen werkvermogen – Werkvermogen tijdens werk met klachten	WAI	x	x	x	x	Lineaire mixed model Lineaire mixed model
Psychosociale risico’s die invloed hebben op herstel en langdurig verzuim – Distress – Klachten interferentie – Werkdruk – Weinig regelmogelijkheden – Arbeidsonvrede – Vermijding/onzekerheid – Perfectionisme/ijverigheid – Belastende thuissituatie	VAR	x
ERVAREN EFFECT VAN DE BEHANDELING
Ervaren effect van de behandeling – Fysieke symptomen – Algemeen functioneren – Werkvermogen	GEE		x

T0: screening, T1: einde traject, T2: 6 maanden follow-up, en T3: 12 maanden follow-up, EQ-5D: EuroQol 5 Dimensies, NPRS: Numeric Pain Rating Scale, PDI: Pain Disability Index, RAND-FF: Research and Development Fysiek Functioneren, GEE: Globaal Ervaren Effect, iPCQ; iMTA Productivity Cost Questionnaire, WAI: Work Ability Index, VAR: Vragenlijst Arbeid en Re-integratie.

Tabel B. Karakteristieken van de deelnemerspopulatie op T0. Weergegeven als gemiddelde (SD), mediaan (inter quartile range) en aantal (%).

	AIT totaal (n=146)	T0 en T1, T2 en/of T3 ingevuld (n=91)	Alleen T0 ingevuld (n=55)
Geslacht (vrouw)	100 (68,5%)	59 (64,8%)	47 (69,1%)
Leeftijd	49,0 (38,0 – 55,0)	50,5 (41,0 – 56,0)	42,0 (35,0 – 51,0)
BMI	26,9 (23,2 – 32,0)	26,9 (23,3 – 31,8)	26,3 (23,0 – 32,1)
Alcohol (ja)	65 (46,1%)	44 (45,3%)	26 (47,3%)
Roken (ja)	9 (6,4%)	4 (4,7%)	5 (9,1%)
Drugs (ja)	2 (1,4%)	0 (0,0%)	2 (3,6%)
Migratieachtergrond	13 (9,3%)	10 (11,6%)	3 (5,6%)
Leefsituatie – Getrouwd/samenwonend – Anders	111 (78,7%) 30 (21,3%)	66 (76,7%) 20 (23,3%)	45 (81,8%) 10 (18,2%)
Kinderen (ja)	101 (71,6%)	68 (79,1%)	33 (60,0%)
Hoogst behaald opleidingsniveau – Basisonderwijs en laag secundair onderwijs – Voortgezet secundair onderwijs – Bachelor of master	13 (9,2%) 46 (32,6%) 82 (58,2%)	7 (8,1%) 27 (31,4%) 52 (60,5%)	6 (10,9%) 19 (34,5%) 30 (54,5%)
Betaald werk (ja)	143 (99,3%)	89 (100,0%)	54 (98,2%)
Werksector – Gezondheidszorg en welzijn – Onderwijs – Commerciële dienstverlening – Publieke sector – Industrie – Bouwnijverheid – Anders	41 (28,7%) 33 (23,1%) 23 (16,1%) 20 (14,0%) 1 5 (10,5%) 5 (3,5%) 6 (4,2%)	28 (31,5%) 18 (20,2%) 14 (15,7%) 13 (14,6%) 10 (11,2%) 2 (2,2%) 4 (4.5%)	13 (24,1%) 15 (27,8%) 9 (16,7%) 7 (13,0%) 5 (9,3%) 3 (5,6%) 2 (3,7%)
Verwachting van deelnemer over terugkeer naar werk in half jaar (0-10)	6,0 (4,0 – 8,0)	5,5 (4,0 – 8,0)	6,0 (3,0 – 8,0)
Omvang dienstverband (uur/week)	32,0 (24,0 – 38,0)	32,0 (24,0 – 39,0)	32,0 (26,0 – 36,0)
Verzuim – Volledig werkend – Deels ziekgemeld – Volledig ziekgemeld	6 (4,2%) 79 (55,2%) 58 (40,6%)	5 (5,6%) 48 (53,9%) 36 (40,4%)	1 (1,9%) 31 (57,4%) 22 (40,7%)
Ziek gemeld in de afgelopen 4 weken (ja)	88 (62,0%)	55 (61,8%)	33 (62,3%)
Ervaart hinder van klachten tijdens werk (ja)	85 (60,0%)	54 (61,4%)	30 (57,7%)
Werkvermogen op de dagen met klachten (0-10)	4,6 (2,1)	4,7 (2,0)	4,5 (2,2)
Algeheel werkvermogen (0-10)	3,0 (1,0 – 5,0)	3,0 (1,0 – 5,0)	3,0 (1,0 – 5,0)
Jaar aanmelding voor AIT – 2020 – 2021 – 2022 – 2023	11 (7,5%) 40 (27,7%) 72 (49,7%) 23 (15,1%)	8 (8,8%) 29 (31,9%) 44 (48,4%) 10 (11,0%)	4 (5,9%) 15 (22,1%) 35 (51,5%%) 14 (20,6%)
Verwijzer – Bedrijfsarts – Huisarts – Revalidatiearts – Werkgever – Medisch adviseur – Arbeidsdeskundige	110 (75,5%) 20 (14,6%) 8 (5,3%) 3 (2,0%) 3 (2,0%) 1 (0,7%)	71 (78,9%) 8 (8,9%) 6 (6,7%) 2 (2,2%) 2 (2,2%) 1 (1,1%)	43 (70,5%) 14 (23,0%) 2 (3,3%) 1 (1,6%) 1 (1,6%) 0 (0,0%)
Ziekenhuisopname in acute fase (ja)	17 (11,9%)	13 (14,3%)	6 (8,8%)
IC opname in acute fase (ja)	4 (2,5%)	3 (3,3%)	1 (1,5%)
Duur van de klachten – 1-3 maanden – 3-6 maanden – 6-12 maanden – 1-2 jaar – 2-5 jaar	6 (4,2%) 18 (12,4%) 67 (46,2%) 46 (31,7%) 8 (5,5%)	3 (3,3%) 13 (14,4%) 44 (48,9%) 26 (28,9%) 4 (4,4%)	3 (5,5%) 5 (9,1%) 23 (41,8%) 20 (36,4%) 4 (7,3%)
EQ-5D (0-1)	0,74 (0,50 – 0,81)	0,77 (0,52 – 0,81)	0,71 (0,33 – 0,81)
PDI (0-70)	37,0 ± 12,4	36.8 ± 11.8	37,4 ± 13,5
Ervaren pijn (0-10) – Gemiddelde pijn – Ergste pijn	3,0 (0,0 – 6,0) 5,0 (0,0 – 7,0)	4,0 (0,0 – 6,0) 6,0 (0,0 – 7,0)	2,5 (0,0 – 6,3) 3,0 (0,0 – 8,0)
RAND36-FF (0-100)	55,0 (45,0 – 75,0)	55,0 (45,0 – 75,0)	52,5 (45,0 – 66,3)
VAR – Distress – Klachteninterferentie – Werkdruk – Weinig regelmogelijkheden – Arbeidsonvrede – Vermijding/onzekerheid – Perfectionisme/ijverigheid – Belastende thuissituatie	30,9 ± 5,7 32,5 ± 6,4 14,2 ± 4,4 15,6 ± 4,8 21,4 ± 6,4 21,6 ± 6,3 35,0 ± 5,8 12,8 ± 4,5	30,7 ± 5,3 32,4 ± 6,1 14,7 ± 4,3 16,0 ± 4,8 20,5 ± 6,6 21,7 ± 6,5 35,1 ± 5,7 12,6 ± 4,6	31,3 ± 6,3 32,6 ± 6,9 13,3 ± 4,4 15,0 ± 4,8 22,9 ± 8,2 21,5 ± 6,2 34,8 ± 5,9 13,0 ± 4,4

AIT: arbeidsintegratietraject, T0: screening, T1: einde traject, T2: 6 maanden follow-up, T3: 12 maanden follow-up, IC: Intensive Care, EQ-5D: EuroQol 5 Dimensies, PDI: Pain Disability Index, RAND-FF: Research and Development Fysiek Functioneren, VAR: Vragenlijst Arbeid en Re-integratie.

Gerelateerde artikelen NTR