Professionele ontwikkeling is een ruim begrip en kan gezien worden als persoonlijke ontwikkeling, teamontwikkeling of ontwikkeling van je vakgroep of professie. We vroegen jullie om voorbeelden van keerpunten of aanjagers van professionele ontwikkeling uit de dagelijkse praktijk. We kregen voorbeelden van ontmoetingen en ervaringen die collega’s gevormd hebben tot de professional die ze vandaag de dag zijn. Sommige tips zijn wellicht al morgen in te zetten in je eigen praktijk.
En de winnaar is…
Anne-Wil Koopman, revalidatiearts, Basalt, oordelend opleider OOR Leiden
Sinds 2015 is in OOR Leiden de CAT-contest een jaarlijkse traditie. De aiossen leveren hun beste CAT van dat jaar in, waarna de jury bepaalt welke drie CAT’s de beste zijn en gepresenteerd mogen worden op de refereeravond. De jury kiest tijdens de finale de winnaar, die de wisselbokaal mee naar huis neemt. Uiteraard niet minder belangrijk is de publieksprijs: een chocolade medaille. De aiossen worden door de CAT-contest gestimuleerd om alles uit hun CAT te halen, maar het verbindt ook de medische staf van Basalt met de opleiding en het zorgt voor verhogen van zowel inhoudelijke als wetenschappelijke kennis.
Schrijven als nieuwe carrière
Loes Swaan, revalidatiearts niet praktiserend, tot 1 mei Rijndam Revalidatie, Rotterdam
Als revalidatiearts heb ik vakgericht schrijven altijd leuk gevonden. Een boek over pijn, artikelen voor patiëntenverenigingen, lezersverhalen voor Medisch Contact: kom maar op. In 2022 bezocht ik het KNMG-congres ‘Taal in de geneeskunde’. Daar raakte ik in gesprek met psychiater Cassandra Zuketto. Zij had een cursus wetenschapsjournalistiek gevolgd waar ze enthousiast over vertelde. Op dat moment paste de cursus nog niet in mijn werkende leven, maar nu ik ben gestopt met patiëntenzorg wel! Ondanks het vele huiswerk geniet ik met volle teugen van de lesdagen, en van mijn professionele ontwikkeling in het schrijverschap. Ik hoop er nog veel gebruik van te maken in mijn werk voor het NTR.
De ‘Safety-II’ bril
Larissa van den Bogaard, aios revalidatiegeneeskunde, Revant, Breda
Binnen de revalidatiegeneeskunde staat aanpassingsvermogen en veerkracht van patiënten centraal. Als zorgverleners balanceren we ook continu tussen protocollen en maatwerk om de beste zorg voor de individuele patiënt te bieden. Leren van de dagelijkse praktijk, dus niet alleen van wat niet werkt maar juist ook van wat wél werkt (Safety-II gedachtegoed), lijkt daarom ideaal voor kwaliteitsbevordering van revalidatiezorg. Een praktijkvoorbeeld is de omzetting van de complicatie- naar een kwaliteitsbespreking binnen revalidatiecentrum Revant, locatie Breda. Ik daag je uit om zelf met de ‘Safety-II’ bril naar de dagelijkse praktijk te kijken; er valt veel meer te leren dan je denkt!
Meer informatie
Achtergrondinformatie, praktijkvoorbeelden, inspiratiebronnen over het Safety-II gedachtegoed zijn verzameld in een mediatheek op de website van het landelijke patiëntveiligheidsprogramma Tijd voor Verbinding.
Professionele ontwikkeling en IFMS: Reflective Zombies?
Mattijs Alsem, revalidatiearts, UMCU, Utrecht
Als medisch specialist is het vanzelfsprekend om blijvend te leren en ontwikkelen. IFMS-trajecten zijn een poging dit te faciliteren. In ons ziekenhuis bestaat het traject uit een 360-gradenbeoordeling en een reflectie. Die stuur je naar een IFMS-coach, en het gesprek daarover is de basis voor de goedkeuring en uiteindelijk de BIG-heraccreditatie. Ik was erg blij verrast dat mijn gesprek startte met het opzij leggen van de papierwinkel. Het werd een goed gesprek over welke dokter ik ben, wil zijn en wat daarvoor nodig is. Vragenlijsten en reflectieverslagen leiden veel meer tot ‘Reflective Zombies’ (zie het artikel van de la Croix in Perspect. Med. Educ.2018) dan een goed gesprek met een collega.
Een coach gun je toch iedereen?
Johan Lim, revalidatiearts, Basalt, Den Haag
Sinds kort ga ik als jonge klare door het leven en onder andere het AMS-budget – waarmee ik een coach heb kunnen krijgen – bevalt goed. Want als topsporters een coach hebben om zich professioneel te ontwikkelen, waarom medische specialisten dan niet?
Via de FMS is nu ook intercollegiale coaching mogelijk. Uit ervaring kan ik zeggen: het is enorm waardevol om gecoacht te worden door iemand die het artsenvak van binnenuit kent, maar er tegelijkertijd met frisse, onafhankelijke blik naar kan kijken. Dat gun ik iedereen!
Meer informatie?
Bekijk de webpagina ‘Intercollegiaal coaches’ van de Federatie Medisch Specialisten.
Rondje langs de groene velden
Dr. Chantal Bakker, revalidatiearts, Máxima MC
Loop (of rol) je even met me mee? Dat scherpt de geest, is fijn voor een soepel lichaam en als we minimaal 5 minuten samen een ommetje doen, bevordert dat ons contact en dus onze samenwerking in het team. De zorg wordt er beter van als wij elkaar makkelijker kunnen vinden. Zullen we naar buiten gaan? Dan maken we verbinding met de natuur en verruimen we onze blik. Allemaal door middel van onderzoek aangetoond. En als we allebei de app Treekly op onze telefoon hebben staan, planten we ook nog gratis een boom per maand. Wat een goede ontwikkelingen!
Een belangrijk leermoment
Anita van de Munckhof, aios revalidatiegeneeskunde, Reade, Amsterdam
Afgelopen januari ben ik gestart als aios in een revalidatiecentrum. Een van de patiënten op de klinische afdeling bleek een patiënt met wie ik in een eerdere werkervaring een botsing had. Mijn eerste neiging was om deze patiënt uit de weg te gaan en de zorg over te dragen aan een collega. Samen met mijn supervisor ben ik toch het gesprek met de patiënt aangegaan en hebben we het eerdere conflict kunnen uitspreken. Deze ervaring was een belangrijk leermoment voor mij: met een open en professionele houding kunnen hobbels in de arts-patiëntrelatie ook weer gladgestreken worden.
Groepsdynamiek in optima forma
Prof. dr. Jan Groothuis, revalidatiearts, Radboudumc
Tijdens een tweedaagse retraite binnen een persoonlijk leidersschapsprogramma werden we zonder enige instructie in een ruimte gezet met twaalf collega’s en twee zwijgende trainers. Het leverde een bizarre, vervreemdende ervaring op: sommigen bleven langdurig stil, anderen zochten juist afstemming en hadden moeite met de langdurige stilte. We vroegen ons als groep voortdurend af wat de bedoeling was van de training en waarom er geen instructie kwam. Achteraf bleek dit natuurlijk precies de kern van groepsdynamiek te raken: zichtbaar maken welke rollen we innemen, hoe we reageren op een onbekende situatie en hoe de groep zichzelf vormt.
Gerelateerde artikelen NTR
PRIKBORD: Professionele ontwikkeling
Prikbord: Seksualiteit
Less is more? Zinvolle revalidatiezorg vanuit het patiëntenperspectief
PRIKBORD: less is more?!
Gerelateerde artikelen Revalidatie Magazine
Leren werken en onderzoeken op een plek dankzij het LINT
‘Ik voelde me meer en meer collega’
Leer en Innovatie Team maakt revalidatiesector aantrekkelijker voor studenten
