8 november 2022

Als ik op mijn tenen ga staan, kan ik misschien net het laatste stukje slinger onder het systeemplafond-hoekje wurmen. Ik voel de bureaustoel onder mijn voeten bewegen. 

Misschien lukt het als ik met één voet op het bureau ga staan. Dan kom ik net iets hoger en kan ik er beter bij. Ik verplaats het gewicht op mijn andere been en voel de bureaustoel nog meer bewegen. De zitting draait iets, en de stoel rolt een klein stukje van zijn plaats.

Er schieten gedachten door mijn hoofd. “Doe niet zo eigenwijs, pak gewoon een trapje”, “Stel dat ik nu val, stel…”.
Ik denk terug aan de mensen die in het verleden op onze neuro-afdeling hebben gerevalideerd. Een jongeman die vanaf de onderste paar treden van de trap zijn voetbaltas naar boven wilde slingeren omdat hij geen zin had om helemaal naar boven te lopen. 
Een huisschilder die het buitenwerk van het huis van zijn dochter er nog wel even bij zou doen, na werktijd.
Een hovenier die op de laadklep van zijn busje stond, terwijl zijn collega deze per ongeluk omhoog liet bewegen. 
Een vrouw die op de vluchtstrook stond naast haar auto met pech en werd geraakt door een voorbijrijdende auto. 
En een moeder en dochter die, fietsend naast elkaar, met de sturen verstrengeld raakten.

De gemene deler is het traumatisch hersenletsel dat ze allemaal opliepen door onbenullig klinkende ongelukjes die voor deze mensen verregaande gevolgen hadden voor het dagelijks leven. 

Ik sta inmiddels met beide benen op het bureau, en de slinger hangt. Met al die flexwerkplekken is het toch leuk om een jarige collega op deze manier in het zonnetje te zetten. De werkplek is mooi versierd.

Een andere collega aanschouwt het tafereel en schiet te hulp. Ze houdt de bureaustoel vast, zodat ik veilig via de bureaustoel naar de grond kan komen. Ze schudt langzaam met haar hoofd terwijl ze moppert: ‘Dit gaat een keer mis, eigenwijs!’ Ik lach, maar ik hoor inderdaad beter te weten. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Echt.

Yvette Mers is ergotherapeut bij De Hoogstraat Revalidatie.

Yvette Mers

Yvette Mers is ergotherapeut bij De Hoogstraat Revalidatie.

Gerelateerde blogs

Vierentachtig

‘Hoe gaat het met u?’ ‘Waardeloos.’ Monter zit ze voor me tijdens een polimiddag. Een 65-jarige dame die al meer…

Een klein hoekje

Als ik op mijn tenen ga staan, kan ik misschien net het laatste stukje slinger onder het systeemplafond-hoekje wurmen. Ik…

Het bordje ‘Directie’

Kortgeleden fietste ik langs een klein bedrijf in verfartikelen en zag een bordje ‘Directie’ staan op het parkeerterrein. Dit reserveringsbordje…

Meer artikelen zoals deze

Vierentachtig

Het bordje ‘Directie’

Geitenpaadjes naar Rome