Spotlight
Intensieve, taakgerichte motortraining wordt in de dwarslaesierevalidatie vaak gezien als een logische strategie om neurologisch herstel te optimaliseren, maar robuust klinisch bewijs ontbrak. Deze multicenter RCT levert nu voor de praktijk zeer relevante kennis over de effectiviteit van extra intensieve training bovenop de gebruikelijke dwarslaesierevalidatiezorg.
Auteur
DR. J.M. ( JANNEKE) STOLWIJK-SWÜSTE
Revalidatiearts UMC Utrecht
Waarom dit onderzoek?
Binnen de dwarslaesierevalidatiegeneeskunde bestaat de overtuiging, gevoed door dierstudies, dat intensieve taakgerichte training het neurologisch herstel bij mensen met een recente dwarslaesie kan versnellen. Klinisch bewijs bij mensen ontbreekt echter, en richtlijnen doen aanbevelingen op basis van expert opinion in plaats van data. Deze studie onderzocht daarom of het toevoegen van intensieve motortraining aan de gebruikelijke zorg daadwerkelijk betere uitkomsten oplevert.
Onderzoeksvraag
Leidt tien weken extra intensieve taakgerichte motortraining (12 uur/week) bovenop gebruikelijke zorg bij recente dwarslaesie tot beter neurologisch herstel dan gebruikelijke zorg alleen?
Hoe werd dit onderzocht?
In een pragmatische, gerandomiseerde, assessor-geblindeerde superioriteitsstudie werden 220 patiënten met een subacute dwarslaesie geïncludeerd in 15 dwarslaesiecentra in zes landen. Inclusie vereiste enige motorische functie onder het laesieniveau en een verwachte opnameduur van minstens tien weken. De interventiegroep ontving 12 uur/week motortraining (taakgericht + krachttraining) gedurende tien weken, bovenop gebruikelijke revalidatie. De controlegroep ontving alleen gebruikelijke zorg. De primaire uitkomst was de Total Motor Score (TMS, 0-100) na tien weken.
Belangrijkste resultaten
De TMS was vrijwel identiek in beide groepen: interventiegroep78,36 (SD 17,00) versus controlegroep 78,76 (SD 17,34). Ook waren er geen significante verschillen in secundaire uitkomsten: AIS, motorische en sensibele subscores, WISCI‑II, SCIM‑III, kwaliteit van leven (EQ‑5D‑5L), doelrealisatie en opnameduur. Alleen het psychologische domein van WHOQOL‑BREF liet een klein voordeel zien, mogelijk te verklaren door subjectieve waardering van extra therapie.
Consequenties voor de praktijk
Deze grootschalige RCT toont aan dat het toevoegen van 12 uur/week taakgerichte motortraining bovenop de gebruikelijke revalidatie geen extra neurologisch of functioneel voordeel oplevert bij primaire klinische revalidatie na dwarslaesie. De gebruikelijke zorg – zoals toegepast in de deelnemende centra in hoge inkomenslanden – bevat waarschijnlijk al een effectieve hoeveelheid taakgerichte training. Dit betekent dat revalidatieartsen patiënten kunnen geruststellen dat achterblijvend herstel niet te wijten is aan ‘te weinig trainen’, en dat arbeids- en kostenintensieve extra revalidatieprogramma’s zonder bewezen meerwaarde niet geïndiceerd zijn. De lichte psychologische winst onderstreept het belang van verwachtingsmanagement, autonomie en begeleiding, maar rechtvaardigt geen substantiële uitbreiding van fysieke training.
Literatuur
Glinsky JV, Chu J, Rimmer C, Roberts S, Scivoletto G, Tamburella F, et al. Safety and efficacy of intensive task-specific training in people with recent spinal cord injury: a phase 3, pragmatic, randomised, assessor-blinded, superiority trial. Lancet Neurol 2026(25):234-44.
Gerelateerde artikelen NTR
Intensieve training bij dwarslaesie: is meer altijd beter?
Seksuele disfunctie in de klinische revalidatiefase na het ontstaan van een dwarslaesie
Samenvatting richtlijnmodule Neuropathische pijn bij dwarslaesie
Pijnbehandelingen voor dwarslaesie: de rol van niet-medicamenteuze behandelingen en pijnstillende crèmes
Gerelateerde artikelen Revalidatie Magazine
‘Eigen regie van groot belang’
‘Lopen in een exoskelet is een soort nieuwe sport’
Bibian Mentel wil het maximale uit zichzelf halen
